Tijdens de Ireneusdag is er een fotoserie gemaakt.

Zie hiervoor het fotoalbum

 VANUIT HET PAROCHIEBESTUUR

Na de Ireneüsdag van 17 mei, heeft het bestuur weer gewoon vergaderd op 4 juni.

Napraten en vooral nagenieten; de balans opmaken. Wat heeft deze dag ons gebracht, wat waren misschien iets minder sterke punten; waar kunnen we mee door. Het was geweldig. Het was een superdag, zoals pastor Marita in de vorige Vlaspit al heeft verwoord.

Jan Hendriks heeft ook nog gereageerd naar ons: wat een niveau. Van begin tot eind een feest. En Bijbels gezegd: wat een charisma’s. Alom gastvrijheid naar gasten en parochianen. Hij vond het heel bijzonder te zien, dat de bisschop een zakelijke inleiding houdt en de regels neerzet. Dat aansluitend pastor Marita gewoon haar verhaal houdt en daarna de parochie ook schijnbaar moeiteloos het verhaal van de bisschop laat voor wat het is en het eigen verhaal neerzet, hoe wij met elkaar parochie zijn onder leiding van gastvrouw Marita. Kom daar niet aan, dat staat als een huis / een herberg.

Vele parochianen hebben te kennen gegeven niet blij geworden te zijn van de voordracht van de bisschop. Als bestuur hadden we gehoopt dat hij zichzelf niet alleen zakelijk, volgens de officiële standpunten van Rome zou neerzetten. Maar ook een menselijke uitstraling zou hebben, wat meer bemoedigend naar de parochie toe. Over hoe in een open en gastvrije kerk het missionaire karakter van ons christen zijn ten volle tot zijn recht kan komen. En een beetje meer felicitaties voor de jubilaris. Wij vinden het jammer, dat de bijdrage van de bisschop bij velen niet goed is gevallen. Dat was absoluut niet onze verwachting vooraf. We vonden het heel mooi en waardevol, dat hij juist op deze dag bij ons in de parochie zou willen zijn en een bijdrage wil leveren aan onze Ireneüsdag, waarop we het 12 ½ jarig jubileum van pastor Marita mochten vieren.

Wij vinden, dat de bisschop er recht op heeft om iets terug te horen, hoe wij zijn inbreng ervaren hebben. Daarmee neem je elkaar serieus, denken we. Inmiddels is er een brief naar de bisschop verstuurd hierover.

Want we weten ook als bestuur, dat deze bisschop, ondanks de formele standpunten van de RK kerk, juist ruimte biedt en nuanceringen aanbrengt. Dat hij probeert midden in deze maatschappij te staan en breder kijkt dan alleen het kerkelijk hiërarchische.

Naast parochianen, waren de gasten van buitenaf allemaal erg enthousiast. Hoe doen jullie dat toch; hoe kan er iets van deze Ireneüsparochie naar andere parochies in den lande uitstralen en inspireren…. Kom er over vertellen en laat de vonk verder gaan.

En tot slot: het parochiewerk draait  weer gewoon door: 1^e communies, dopen, vieringen, voorbereidingen voor het nieuwe seizoen. Langzamerhand zijn we weer een beetje terug op aarde!

Namens het parochiebestuur,

Mariët Rommens

VERVOLG MINISYMPOSIUM:

In gesprek met onze bisschop en Jan Hendriks

In het artikel van het bestuur leest u wat er naar aanleiding van de inleiding van onze bisschop aan reacties is gekomen.

Zelf heb ik erg veel vertrouwen in onze huidige bisschop en ik ervaar hem als een bisschop waar we open mee kunnen communiceren. Als er dan ook teleurstellingen zijn of als ik me teleurgesteld voel, wil ik dat met hem delen. We hebben toch allemaal feedback nodig en we moeten voorkomen dat wij er alleen met elkaar over praten zonder de persoon in kwestie een kans te geven op een weerwoord. Inmiddels is er een brief naar de bisschop.

Ik citeer een deel van de brief:

“Uit de reacties blijkt dat er teleurstelling was bij parochianen.

Ik ben zelf geschrokken van sommige negatieve reacties op uw bijdrage en ik heb me samen met het bestuur afgevraagd hoe een en ander is overgekomen en of we wel ‘open’, onbevooroordeeld hebben kunnen luisteren.

We (h)erkennen dat ervaringen, in het verleden opgedaan met een bisschop, onze houding ten opzichte van de hiërarchie nog behoorlijk bepalen, we op onze hoede zijn en we weinig goeds van de kerkleiding verwachten. Dat is een trieste constatering.

Een andere verklaring is dat menigeen andere verwachtingen had. Er is naar deze dag toegeleefd met hoge verwachtingen, wij waren toe aan een feest, met nadruk op feest.

Zelf hechtte ik aan een inhoudelijk deel op deze dag, vandaar het minisymposium. Zo’n parochiedag is bij uitstek ook een kans om als gemeenschap weer stil te staan bij wat kerk zijn betekent en hoe wij daar plaatselijk handen en voeten aan kunnen geven vanuit ons ideaal van herbergparochie. Gevoelsmatig sloot uw inleiding niet aan bij de verwachtingen van velen. We hadden verwacht dat u ook meer de herberggedachte in uw verhaal zou laten horen. In elk geval hebben we dat gehoopt.

U zei tijdens uw inleiding dat u zich wellicht niet populair maakte met enkele uitspraken, maar dat u toch een aantal zaken duidelijk wilde zeggen. U stond daar als bisschop.“

Met het bestuur zal ik bekijken of we een geschikt moment kunnen vinden om met monseigneur De Korte en Jan Hendriks in gesprek te gaan. Onze bisschop is graag bij de mensen in de parochies en ik verwacht dat hij graag nog eens wil komen. We zullen het wellicht niet in alles met elkaar eens zijn, maar een open gesprek met respect voor elkaar kan ons over en weer steunen in ons gelovig staan in dit leven. Ik vind wel dat we ook zelf in staat moeten zijn om ons geloof te toetsen aan wat de kerkleiding zegt.

Nog een citaat uit de brief:

“De parochiedag leende zich niet voor het reageren op de inleidingen.

Het lijkt mij heel wenselijk dat dat alsnog gebeurt zodat u een weerwoord kunt geven en nog eens kunt verduidelijken waarom u de dingen zegt zoals u ze zegt en om samen te zoeken naar een goed verstaan van elkaar. Uiteindelijk staan wij allemaal voor hetzelfde ideaal: heil brengen bij de mensen in navolging van Jezus de Christus.”

Na de vakantie komen we hier zeker nog op terug.

Shalom,

Marita